เพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง ลูกได้ปิดบังตัวเองจากพ่อ วิญญาณชั่วร้ายของความกลัวจึงยังคงซ่อนเร้นอยู่ภายในลูก เนื่องจากขาดศรัทธาที่ว่า “ไม่ว่าฉันจะเป็นอะไร ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร ฉันเป็นของพ่อ” ลูกจึงไม่มีศรัทธาว่าลูกได้เป็นเช่นนั้นในหลายๆครั้ง ดังนั้น ก่อนอื่น จงตรวจสอบว่าลูกได้ทำให้ตัวเองกระจ่างชัดเจนต่อพ่อแล้วหรือยัง หรือลูกเพียงแค่เอาใจตัวเองและพ่อโดยคิดว่าพ่อคือจานีจานันฮาร์ (Janijananhar) เป็นผู้รู้ทุกสิ่งอยู่แล้ว พ่อไม่รู้หรือว่าท่านรู้ทุกสิ่ง ลูกกลายเป็นครูของครูของโลก พ่อลืมไปแล้วหรือว่าลูกกำลังเตือนพ่ออยู่ ลูกกลายเป็นครูของครูของโลก พ่อลืมไปแล้วหรือลูกจึงกำลังเตือนพ่ออยู่ นี่คือเหตุผลที่มีระเบียบวินัยของพระเจ้าหรือมารยาดา ผู้ใดที่ละเลยการปฏิบัติตามระเบียบวินัยหรือมารยาดาแม้เพียงข้อเดียว ก็ไม่สามารถเป็น maryada purshottam มารยาดาปุรโชตัม (ผู้ที่สูงส่งที่สุด และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ระเบียบวินัยสูงสุด)ได้

ดังนั้น จงแก้ไขเหตุผลของข้อแก้ตัวของลูกเสีย เพียงคิดดูสิว่า การปกปิดสิ่งหนึ่งจากพ่อ ทำให้ลูกสะสมภาระหนักถึงแสนเท่าในตัวลูก ลูกทำความผิดพลาดมากมายเพราะด้วยความผิดเดียว และเพราะการไม่เชื่อฟังกฎเกณฑ์ระเบียบวินัยข้อหนึ่ง ลูกจึงไม่เชื่อฟังมารยาดามากมาย หากลูกยังไม่ทำให้ตนเองเบาบางจากการสะสมของภาระหลายแสนเท่า ลูกจะสามารถก้าวหน้าในสภาพที่สูงขึ้นได้อย่างไร และจะเข้าใกล้เป้าหมายได้อย่างไร ในโลกภายนอก ผู้ที่ปกปิดบางสิ่งบางอย่างจะได้รับสมญานามว่าอะไร ใครก็ตามที่ปกปิดแม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็จะถูกจัดอยู่ในรายชื่อโจรไม่ใช่หรือ ดังนั้น ในขณะที่ลูกมีสันสการ์ของการโกหกต่อบัพดาดาหรือปล่อยให้บางสิ่งบางอย่างผ่านไป (ปกปิด) ลูกรู้หรือไม่ว่า ลูกสะสมบาปไว้มากแค่ไหน มีการกระทำในเชิงลบมากมายที่แสดงให้พ่อเห็น ผู้ที่แสดงการกระทำเช่นนั้นจะไม่มีวันกลายเป็นผู้ที่มีกิจกรรมที่สูงส่งได้

เพราะลูกพิจารณาว่าพ่อคือเจ้าผู้ไร้เดียงสา ลูกคิดว่าบางสิ่งสามารถปกปิดได้และไม่เป็นเรื่องสำคัญอะไร อย่างไรก็ตาม ท่านคือเจ้าผู้ไร้เดียงสาในรูปของพ่อ พร้อมกันนั้น ในเวลาของการทำให้ลูกชำระสะสางบัญชีกรรมของลูก ท่านรักษากฎอย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน ดังนั้น ลูกจะทำอะไรในเวลานั้น ลูกจะสามารถปกปิดตัวเองในเวลานั้นหรือ ลูกจะสามารถทำให้ตัวเองปลอดภัยได้หรือไม่

• หากล่วงละเมิดหลักการระเบียบวินัยใดๆ ของพระเจ้า จงบอกสิ่งนั้นกับพ่อและจบสิ้นบ่วงภาระของความผิดของลูกด้วยตัวลูกเอง โดยขอคำชี้แนะจากซีเนียร์ผู้เป็นเครื่องมือเพื่อจะได้รับความช่วยเหลือ
• หากลูกซ่อนความผิดหนึ่งสิ่ง และแล้วความผิดอื่นๆ ก็จะเกิดตามมาอีกมากมายจากความผิดเดียวนั้น ที่มาขัดขวางความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณของลูก จงซื่อสัตย์และขอคำชี้แนะเมื่อต้องการ
• อย่าปกปิดความผิดของลูก โดยกล่าวว่า "มหารตี ผู้ยิ่งใหญ่กว่าฉันก็ยังทำเช่นนี้" ยิ่งลูกปกปิดมากเท่าไหร่ ภาระบาปก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ภาระบาปนี้จะไม่ปล่อยให้ลูกบินไปหาบาบา และสติปัญญาจะไม่สามารถซึมซับมุร์ลีได้
• พระผู้เป็นเจ้าพอใจกับหัวใจที่ซื่อสัตย์ อย่าได้หวาดกลัวที่จะบอกความจริง จงมีหัวใจที่ซื่อสัตย์ จริงแท้ และเขียนจดหมายถึงพ่อหรือซีเนียร์ผู้เป็นเครื่องมือที่ได้รับความไว้วางใจและนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงโดยเร็วที่สุด
• การปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ระเบียบวินัย(มารยาดา)แต่ละข้อสร้างบัญชีของการบรรลุผล และการไม่เชื่อฟังจะสร้างบัญชีของการสะสมบ่วงภาระ จงระมัดระวังอย่าสร้างบ่วงภาระใดๆ
• แม้แต่พ่อก็ไม่สามารถที่จะไม่เชื่อฟังมารยาดาได้ ท่านถูกผูกด้วยพันธะของมารยาด้าและระเบียบวินัยของพระเจ้า แล้วลูกจะสามารถไม่เชื่อฟังได้อย่างไร?

หากการเริ่มต้นของวันใหม่ อมฤตเวลาดี ช่วงกลางวันและช่วงท้ายวันก็จะดีตามไปด้วย หากลูกไม่ฝึกฝนการสัมผัสประสบการณ์ใดๆตั้งแต่เริ่มต้น และแล้วลูกก็จะไม่สามารถมีประสบการณ์การเริ่มต้นของโลกได้ นั่นคือ ความสุขทั้งหมดของการเริ่มต้นของวงจรโลก นี่คือการเริ่มต้นของทั้งวัน และดังนั้น หากลูกปล่อยวางการเริ่มต้นนี้ แล้วตื่นขึ้นมานั่งลงหรือสร้างความสัมพันธ์หลังจากนั้นสักพักหรือหลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ลูกล่าช้าที่นี่มากเท่าใด ลูกก็จะล่าช้าที่นั่นตามนั้นด้วยเช่นกัน เพราะโอกาสแรกของเวลาการนัดพบสำหรับการพบปะบัพดาดานั้นได้มอบให้แก่ลูกๆ จากนั้นจึงเป็นเวลาสำหรับผู้เลื่อมใสศรัทธา

หากลูกสร้างความสัมพันธ์ในเวลาสำหรับผู้เลื่อมใสศรัทธา ลูกจะไม่ได้รับพรที่ลูกๆควรได้รับ นี่คือเหตุผลว่าทำไมในตอนนี้จึงมีการเชื่อมโยงกับเวลาในตอนนั้น สิ่งสำคัญที่สุดและสิ่งแรกในงบประมาณการจัดสรรเวลาชีวิตก็คือสิ่งนี้ : อมฤตเวลา ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้น ในช่วงเวลานั้น จงตรวจสอบว่าลูกจะได้มาเกิดในช่วงเริ่มต้น(ยุคแรก)หรือจะมาเกิดหลังจากนั้นอีก2-3ชาติเกิด จำนวนชั่วโมงที่นี่จะเท่ากับจำนวนชาติเกิดณที่นั่น หากลูกพลาดชั่วโมงที่นี่ไปมากเท่าไร ลูกก็จะพลาดจำนวนหลายชาติเกิดที่นั่นไปมากเท่านั้น และจุดนี้เองที่เรามักมีจุดอ่อน แน่นอน ทุกคนนั่งลง (อมฤตเวลา)หากลูกได้เห็นภาพในเวลานั้น ลูกอาจจะรู้สึกขบขันฉากในเวลานั้นเป็นพิพิธภัณฑ์ของหฐโยคีในไจเปอร์ มีการแสดงให้เห็นหฐโยคะหลายประเภทมากมาย

บางคนก็พยายามฝืนข่มความง่วงของตนเองด้วยพละกำลัง ส่วนบางคนก็ปล่อยให้เวลาผ่านไป ตามหน้าที่ บางคนก็นั่งสัปหงก จึงหมายความว่าพวกเขาไม่สามารถทำภารกิจที่ตนเองนั่งอยู่ตรงนั้นให้สำเร็จลุล่วงได้เลย หฐโยคีบางคนถูกแสดงกำลังยืนอยู่บนขาข้างเดียว บางคนห้อยหัวลง และบางคนก็อยู่ในท่าทางต่างๆ ภาพในเวลานั้นก็เป็นเช่นนี้ บางคนผ่านไปได้ดีในหนึ่งวินาที แล้วถ้าลูกมองพวกเขาในวินาทีต่อไป พวกเขาก็ยืนอยู่บนขาข้างเดียวแล้วอีกข้างก็ล้มลง พวกเขาคิดว่าวันนี้พวกเขาจะสะสมอะไรบางอย่างได้ แต่พวกเขาไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้ ฉากนี้คุ้มค่าแก่การชม บางคนแม้กระทั่งมีโยคะขณะนอนหลับ เหมือนกับคนที่นอนบนหนามอย่างฝืนใจ ที่นี่พวกเขานอนบนเตียงงู ท่าทางของเวลานี้ก็น่าอัศจรรย์มากเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ลูกได้รับการบอกด้วยการรู้ถึงความสำคัญของอมฤตเวลาและนำไปใช้ในชีวิตจริง ลูกสามารถกลับมายิ่งใหญ่ หากลูกไม่วางแผนในเวลาอมฤต แล้วลูกจะนำมาประยุกต์ใช้ในรูปที่ปฏิบัติจริงได้อย่างไร

ภารกิจทางโลกจะสำเร็จลุล่วงได้อย่างดีก็ต่อเมื่อลูกมีแผนการที่เหมาะสม หากลูกไม่กำหนดแผน ลูกก็จะไม่ประสบความสำเร็จ หากลูกไม่กำหนดแผนของลูกในลักษณะนี้ในอมฤตเวลา ลูกก็ไม่ สามารถบรรลุความสำเร็จที่ลูกควรได้รับจากความคิด คำพูด และการกระทำของลูก

เวลานี้ จงเข้าใจความสำคัญของสิ่งนี้และกลับมายิ่งใหญ่ เวลานี้ลูกได้รับการบอกอย่างกระจ่างแล้วว่า ยังมีความเพียรพยายามอะไรที่คงต้องทำอีกบ้าง ด้วยการทำให้อมฤตเวลาของลูกสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ทุกสิ่งอื่นจะกลับมาดี เช่นที่ลูกกลับมาเป็นอมตะด้วยการดื่มน้ำทิพย์ ดังนั้นด้วยการทำให้อมฤตเวลาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ลูกจะได้รับพรของการกลับมาเป็นอมตะ และแล้วตลอดทั้งวัน ลูกจะไม่สับสนกับอุปสรรคใดๆ ลูกจะเป็นอมตะในการคงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสและเต็มไปด้วยพลังอย่างสม่ำเสมอ หากลูกไม่รับพรที่ลูกควรได้รับในอมฤตเวลาของการกลับมาเป็นอมตะ แล้วลูกจะต้องทำงานหนักมาก ลูกต้องทำงานหนักและเสียค่าใช้จ่ายมากมาย มิฉะนั้น ด้วยการรับพรของการเป็นอมตะ ลูกจะได้รับการช่วยให้พ้นจากการทำงานหนักและเสียค่าใช้จ่ายใดๆด้วย อัจชะ

ลูกยังคงได้รับความรักและการระลึกถึงจากบัพดาดาอยู่ทุกวัน แม้ขณะนั่งอยู่ที่บ้าน ลูกก็จะไม่พลาดที่จะได้รับความรักและการระลึกถึงจากบัพดาดาแม้แต่เพียงวันเดียว หากลูกอ่านมูร์ลีอย่างสม่ำเสมอทุกวัน พ่อไม่เคยพลาดที่จะมอบความรักและการระลึกถึงแม้แต่เพียงวันเดียว ลูกได้รับใช่ไหม? ลูกได้รับความรักและการระลึกถึงทุกวัน ทุกคนได้รับใช่ไหม? นี่คือสัญญาณแห่งความรักของบัพดาดา หากลูกพลาดมูร์ลี ลูกก็จะพลาดความรักและการระลึกถึงจากพ่อ แล้วลูกก็จะไม่เพียงพลาดมูร์ลีนั้นเท่านั้น แต่ลูกยังพลาดความรัก การระลึกถึง และพรจากบัพดาดาด้วย

ลูกสามารถติดตามมูร์ลีได้ แต่เวลาที่กำหนดไว้สำหรับการรับความรักและความระลึกถึงจากบัพดาดาได้พลาดไปแล้วใช่ไหม?

สำหรับผู้ที่มาร่วมชุมนุมนี้ทุกคน ทั้งหน้าใหม่และหน้าเก่า โปรดจดจำไว้ให้ดี ว่าห้ามพลาดคำสอนมูร์ลี(Murli) เด็ดขาด บัพดาดาจะลงมาจากที่บ้านสูงสุดทุกๆวัน

พ่อลงมาจากแดนไกล พ่อลงมาเพื่อลูกๆ เช่นเดียวกับที่พ่อไม่เคยพลาดมูร์ลี ลูกๆ ก็ไม่ควรพลาดมูร์ลีเช่นกัน

ตอนนี้ เช่นเดียวกับที่ผู้ที่มายังมธุบันถูกขอให้กรอกแบบฟอร์ม ลูกก็ควรให้พวกเขากรอกแบบฟอร์มด้วยเช่นกัน ว่าพวกเขารับฟังมูร์ลีทุกวันหรือไม่ หรือพลาดไปกี่วัน ลูกเห็นด้วยหรือไม่? ใครเห็นด้วย โปรดยกมือขึ้น! แม้แต่ผู้ที่มาจากมธุบันก็โปรดยกมือขึ้น! ลูกต้องไม่พลาดมูร์ลีไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม

เช่นเดียวกับที่ลูกไม่เคยพลาดมื้ออาหารของลูก ในทำนองเดียวกัน นี่ก็คืออาหารเช่นกัน ไม่ใช่หรือ? นี่คืออาหารสำหรับร่างกาย และนี่คืออาหารสำหรับจิตวิญญาณ ลูกชอบไหม? ลูกทุกคนที่มาใหม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา ลูกก็ต้องปฏิบัติตามระเบียบวินัยนี้เช่นกัน เช่นเดียวกับที่มีระเบียบวินัยอื่นๆ นี่ก็เป็นระเบียบวินัยอย่างหนึ่ง บราห์มิน หมายถึงผู้ที่รับฟังมูร์ลี ผู้ที่รับใช้ อัจชะ

• ให้สติปัญญาจดจ่อในสมาธิที่มูร์ลี หลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนทุกชนิด
• โปรดนั่งในห้องเรียนที่จัดไว้ขณะที่มีการสอนมูร์ลี และอย่าไปนั่งในห้องของบาบา ห้องครัว หรือพื้นที่อื่นๆในศูนย์
• งดกิจกรรมทุกอย่าง เช่น การทำอาหาร การรับประทานอาหาร ฯลฯ ในช่วงเวลาที่กำหนดนี้
• ร่วมแบ่งปันประเด็นสำคัญในการฝึกฝนจากมูร์ลีเมื่อได้รับสัญญาณจากผู้เป็นเครื่องมือ อย่าเพียงแค่ฟังอย่างเดียว และออกจากห้องเรียน/ห้องเรียนเสมือนจริงโดยทันที การแบ่งปันช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในความรู้และเป็น ประโยชน์ต่อประสบการณ์การเรียนรู้ของทุกคน
• เพื่อเป็นการเคารพความศักดิ์สิทธิ์ของมูร์ลี กรุณาปิดเสียงโทรศัพท์และหลีกเลี่ยงการรับสายหรือตรวจสอบข้อความในมือถือขณะฟังมูร์ลี

Avyakt BapDada, 28/06/1977:
จงระลึกไว้เสมอว่า ในขณะที่ลูกเรียกตัวเองว่าเป็นผู้มีความรู้หรือผู้ช่วยเหลือผู้อื่น ลูกอย่ากลายเป็นเครื่องมือในการกระทำหรือแพร่กระจายกระแสจิตใดๆ ที่จะก่อให้เกิดความเสียหายแทนที่จะเป็นประโยชน์ ควรมีการช่วยเหลือผู้อื่น แต่จงจำไว้ว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว จะทำลายประโยชน์ที่มากกว่านั้นถึงสิบเท่า เหมือนกับการลบอะไรบางอย่างด้วยยางลบ ความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวก็จะทำลายบัญชีงานรับใช้ที่มากกว่านั้นถึงสิบเท่าเช่นกัน เพราะได้รับอิทธิพลจากอุปสรรค จิตวิญญาณเช่นนั้นจึงกลายเป็นอุปสรรคในการรับใช้เสียเอง พวกเขาถูกเรียกว่าผู้ทำลายอุปสรรค แต่กลับกลายเป็นอุปสรรคเสียเอง

เนื่องจากภาระหรือความหนักหน่วงของจิตวิญญาณเหล่านั้นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความคิดฟุ้งซ่านและความไม่สงบในจิตใจจึงก่อให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ขึ้นเป็นระยะๆ

ประการที่สอง เนื่องจากลูกมีน้ำหนักมาก ความเร็วในการออกแรงของคุณจึงไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้ ลูกแทบจะกระโดดสูงไม่ได้เลย แม้แต่การวิ่งก็ยังทำไม่ได้ ลูกวางแผนที่จะทำโน่นทำนี่ แต่ลูกก็ไม่ประสบความสำเร็จ

แง่มุมลึกซึ้งประการที่สามคือ จิตวิญญาณที่หนักอึ้ง กลายเป็นเครื่องมือในการสร้างอุปสรรคหรือกระทำการที่ไม่พึงประสงค์ จะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ เพราะพวกเขาเสียทั้งร่างกายและจิตใจที่ได้อุทิศให้พ่อ และทรัพย์สินที่ได้รับมาเพื่อรับใช้พระเจ้าไปโดยเปล่าประโยชน์เพราะอุปสรรคเหล่านั้น

• จงมีสำนึกของการเป็นเครื่องมือและจดจำระลึกถึงคารันคาราวันฮาร์(บาบา ผู้ดลใจให้มีการกระทำ)
• การทำงานรับใช้จะต้องดำเนินการภายใต้คำแนะนำหรือการอนุมัติของเครื่องมือที่ศูนย์เท่านั้น การทำงานรับใช้ที่มีประสิทธิภาพจะเกิดขึ้นได้ภายใต้การกำกับดูแลของศูนย์ที่สังกัด พวกเขาจะตรวจสอบให้แน่ใจว่าความพยายามของคุณคุ้มค่าและสอดคล้องกับความต้องการของศูนย์
• การทำเซวา(seva) หรืองานรับใช้โดยอาศัยมานมัท (การกำหนดของตนเอง) หรือภาร์มัท (การกำหนดของนักเรียน BK คนอื่นๆ) นั้นไม่ถูกต้อง
• ความหยิ่งยะโสและการดูถูกเหยียดหยามเป็นสองสาเหตุหลักที่ก่อให้เกิดอุปสรรคในการทำงาน จงละทิ้งความหยิ่งยะโสในลักษณะ "ฉันทำสิ่งนี้" "ทำไมฉันถึงไม่ได้อยู่ข้างหน้า" และความรู้สึกถูกดูถูกเหยียดหยาม เช่น "ทำไมความคิดของฉันถึงถูกปฏิเสธ" "ทำไมถึงพูดแบบนี้กับฉัน"
• ละทิ้งความหลงทะนงตน เพื่อประสบการณ์งานรับใช้ที่แท้จริง ละทิ้งความต้องการการยอมรับหรือการเปรียบเทียบส่วนตัว มุ่งเน้นไปที่ความสุขสันต์จากการมีส่วนร่วมและโอกาสในการเรียนรู้และเติบโตไปพร้อมกับผู้อื่น
• พร้อมกับงานรับใช้ การใส่ใจการเรียนและการฝึกโยคะก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน จงผสมผสานโยคะและการทำงานรับใช้เข้าด้วยกัน
• จงให้คุณลักษณะที่สูงส่งของลูกเปล่งประกายออกมาในระหว่างกิจกรรมงานรับใช้ทั้งหมด เพื่อยกระดับจิตใจของผู้คนรอบข้าง สร้างสภาพแวดล้อมของงานรับใช้ที่กลมกลืน
• การพูดเสียงดังด้วยท่าทีไม่สุภาพ ข่มขู่ และท้าทาย การดูถูกผู้อื่น การวิพากษ์วิจารณ์ และการกล่าวโทษ ล้วนเป็นพฤติกรรมหยาบคาย ซึ่งขัดขวางงานรับใช้และทำให้ผู้อื่นหมดกำลังใจที่จะทำงานรับใช้
• อย่าผูกพันกับงานรับใช้ใดเป็นพิเศษ จงเต็มใจรับมอบหมายงานรับใช้ใดๆก็ได้ ด้วยทัศนคติที่ไม่เห็นแก่ตัว ล่วงรู้ว่าทุกบทบาทล้วนมีส่วนช่วยให้เกิดประโยชน์ส่วนรวม
• ในระหว่างการทำงานรับใช้ หากนักเรียน BK คนใดก่ออุปสรรคและรบกวนงานรับใช้หรือผู้ร่วมงานซ้ำแล้วซ้ำเล่า เครื่องมือที่ศูนย์หรือผู้ใหญ่ที่อาวุโสมีสิทธิ์ที่จะขอให้นักเรียนคนนั้นหยุดการทำงานรับใช้ได้

6. จัดทำแผนภูมิบันทึกของการจดจำระลึกถึงและการปลูกฝังคุณธรรมและพลังต่างๆ
7. จงตรวจสอบตัวเองอย่างซื่อสัตย์ว่ามีความอ่อนแอใดๆ สันสการ์เก่าหรือข้อบกพร่องใดๆในตัวลูกหรือไม่ ด้วยการยอมรับและมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลง ตรวจสอบและเปลี่ยนแปลง
8. อย่าเพียงแค่ตรวจสอบว่าลูกไม่ได้เป็นเหตุให้เกิดความทุกข์ใดๆ แต่จงตรวจสอบว่าลูกได้ให้ความสุขแก่ผู้อื่นมากแค่ไหน
9. ให้การตรวจสอบของลูกลึกซึ้ง(ละเอียดขึ้น)จากการตรวจสอบธรรมดา เจาะลึกเข้าไปเพื่อค้นหาเส้นใยทองคำอันละเอียดอ่อนของมายา
10. ตรวจสอบบัญชีทั้งหมดของลูกว่า มากเท่าไหร่ที่ลูกได้สะสมด้วยร่างกายของลูก มากเท่าไหร่ที่ลูกได้สะสมด้วยความคิดที่สูงส่งในจิตใจของลูก มากเท่าไหร่ที่ลูกได้สะสมความมั่งคั่งด้วยการใช้มันสำหรับงานที่สูงส่งตามศรีมัท
11. ให้ความสนใจเป็นพิเศษกับบัญชีสะสม (บัญชีออมทรัพย์)