วิวัฒนาการของความโกรธ(1)
เรากลับมาหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อเราติดอยู่ในการจราจรที่ติดขัดและทำให้ไปบางแห่งไม่ตรงเวลา หรืองานของเราไม่เสร็จตามความคาดหวังของเรา หรือถ้ามีคนที่เรารู้จักดีเพิกเฉยเราวันนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง หากเมล็ดแห่งการขุ่นเคืองนี้ถูกรดน้ำหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือได้รับพลังงานเข้มข้นจากการให้ความสำคัญของเรา เช่นเรายังคงมีอาการขุ่นเคืองอยู่ระยะหนึ่งแล้วมันจะค่อยๆ เจริญเติบโตหรือกลายเป็นความหงุดหงิด จนกว่าเราจะสร้างการกระทำภายในบางอย่างเพื่อหยุดยั้งการเติบโตของความหงุดหงิดและเราเฝ้าแต่ตอกย้ำกับสิ่งนั้นที่จะไม่ให้เกิดการเติบโตหรือพัฒนาไปสู่ความโกรธ และหากความขุ่นเคืองเกิดขึ้นเป็นประจำและเราไม่ระวัง สิ่งนั้นจะกลายเป็นนิสัยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบุคลิกภาพของเรา ซึ่งในที่สุดเราก็จะเชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของนิสัยของเรา เราก็จะคิดด้วยว่าเราเกิดมาพร้อมกับสิ่งนั้น นั่นคือ 'อยู่ในยีนของเรา'
(ต่อพรุ่งนี้)
บราห์มา กุมารี